ADE

Hét dance event te Amsterdam vond op vrijdagavond aan het Amstelveld plaats: ondergetekende verzorgde met vriend J. een dj-set bij een (besloten) feestje. Na een tamelijk ondoordacht "Ja, doen we!" en een avondje klooien met een oud mengpaneel, een cd-speler en een laptop, vermoedden we dat het 'helemaal goed zou komen'. Aan een playlist begonnen we niet, we wisten eigenlijk toch niet waar 'men' op wilde dansen.

Hoe dichter het feest naderde, hoe meer een lichte paniek zich van ons begon meester te maken. In onze eigen collecties was voldoende voor handen waar wijzelf prima op zouden kunnen dansen, maar of dat ook voor anderen gold? Wij zouden ons prima vermaken, maar het was - zo drong toen pas werkelijk tot ons door - natuurlijk niet (alleen) ons feestje... Dus werd er veel gedownload, veel geluisterd, de top 40 nageplozen, de meest gevraagde clips bij the Box gecheckt: om maar zoveel mogelijk mee te kunnen nemen. Om op alles voorbereid te zijn.

Gouwe disco-classics doen het altijd goed op 'algemene' feestjes in Nederland, maar wij hadden geen zin om daar een hele avond mee te vullen. Het zou juist een uitdaging zijn om persoonlijke favorieten tussen meer gangbare favorieten te plaatsen zonder mensen van de dansvloer te verjagen. Dáchten we. Met veel teveel muziek vertrok ik richting Amsterdam. Na aankomst en het zien van de zenuwachtige blik in de ogen van de ander besloten we dat we in ieder geval de eerste 4 á 5 nummers van tevoren moesten uitzoeken. Al was het maar om een begin te maken. Daarna zouden we wel zien wat aansloeg, waar men het liefst op danste.

Toen we uiteindelijk stonden te draaien waren we eigenlijk helemaal niet meer bezig met of en hoeveel mensen er dansten. Het weer was mooi, eind oktober tot diep in de nacht op een terras zitten was ook een manier om het feest door te brengen. Het maakte ons niet uit; wíj hadden inderdaad een geweldige avond (gelukkig was de vloer echter nooit leeg). Wat een kick was het om na het 'inschuiven' van een track op zoek te gaan naar de volgende, achter elkaar door, al dan niet in een lichte staat van paniek omdat je soms werkelijk geen idee had voor een vervolg (een voordeel van zoiets met z'n 2-en doen, weet de één het niet, dan etc.). Werkelijk meegezogen in het moment. Een moment van een uur of 4. Voor we het wisten was het 2 uur en tijd voor het laatste nummer. We hadden de hele nacht wel door kunnen draaien...