Doe het.

Woensdagavond, kwart voor tien. Zittend in de trein, met een smerig Smullers frietje achter de kiezen, open ik de laptop, start Word en begin met tikken. Morgen is het al de 22e, en ik heb (enthousiast) toegezegd mee te doen met de Jaarlijst Bonanza 2005, hiertoe bewogen door de kapitein van het schip dat een nieuw drankje heeft. Het zeer aangename gezelschap (naast Gerard gevormd door moniiq, Marieke, Bas, Joris, Ludo en Roy) waardoor ik mij omringd weet droeg ook bij aan de enthousiaste instemming.

Zoals vaak dingen voor me uit schuivend zit ik nu, op dit moment, te worstelen met welke plaat waar & waarom. Deze worsteling vecht om een plek met welke experimenten wanneer & waarom, wanneer schrijf ik welk artikel af en hoe brei ik een bevredigend eind aan de worsteling die promotie heet. In een poging mijn hoofd op orde te krijgen probeer ik de kandidaten voor mijn Jaarlijst op een rijtje te zetten, of in ieder geval de revue te laten passeren. Ook dit blijkt echter een terrein waarop nogal wat geworsteld wordt. Ten eerste is daar de vraag of ik me ga houden aan een format. Alleen ‘albums’? Of gooi ik mijn favoriete tracks dan wel remixes ook in de hoge hoed? Ik neig naar het laatste, maar wellicht kan ik in mijn introductie hier of later, na afronding van de Bonanza, een aparte entry wijden aan losse tracks in het algemeen en 12”-es in het bijzonder die mijn jaar van muzikale boeien hebben voorzien.

Wat moet ik voor het werk van morgen nog voorbereiden? Nah, dat staat allemaal in: cellen staan te pruttelen, virussen staan te popelen, het wachten is op het juiste moment. Maar moet je daarop wachten? In het geval van biologische processen is deze vraag in zekere zin makkelijker te beantwoorden: de materialen waarmee je werkt dicteren je onderzoek. In het geval van een jaarlijst is dit tot op zekere hoogte ook het geval, alleen bepaal je nu eens helemaal zelf wat de uitkomst wordt. Ongelofelijk eigenlijk, tegen de achtergrond van mijn onderzoek bezien.

Wauw! Een wit vel, door jou in te vullen en nooit verkeerd! Alles mag! It’s up to you.
Ik heb nog nooit een jaarlijstje gemaakt, wel vaak met de gedachte gespeeld. Wat overigens geldt voor nog zoveel meer zaken. Ik ben vorige week begonnen in Oblomov van Gontsjarow. Een knipoog voor hen die het boek dan wel de persoon Oblomov kennen is hier op zijn plaats: ;-)
Nu, voor het eerst, moeten alle kandidaat-platen gerangschikt, uiteindelijk zelfs netjes in een kolom van tien regels. Structuur. Die ik vaker aan zou moeten brengen. Eigenlijk weet ik op dit moment alleen zeker welke plaat op de eerste plaats terecht komt. Maar om daar nou mee te beginnen is een wel heel rigoreuze en flauwe manier van je eigen regels toepassen...

Wordt vervolgd.