Jaarlijst Bonanza #9: Galaxie 500 - Peel Sessions [20|20|20]

In de loop van de jaren is mijn muziekinname enorm toegenomen en veranderd. Toen ik, 15 jaar geleden (reeds!), naar Utrecht verhuisde nam ik, als ik het me goed herinner, zes cd's mee. Ik had de eerste paar maanden niet eens een cd-speler. Tot dan toe had de Philips 3-in-1 set (toen: een radio, een cassettespeler en een platenspeler) ruimschoots in mijn behoeften voorzien. LP's en cassettebandjes luisterde ik op m'n eigen kamer en als ik een cd wilde afspelen deed ik dat beneden in de huiskamer.

Het voor- en nadeel van een beperkte collectie is dat je de mooiste platen tot in de kleinste details leert kennen. Iets dat in de loop van de jaren minder en minder geworden is en na de komst van mp3 en p2p software/netwerken nooit meer goed gekomen. Meestal zit ik er niet echt mee, maar feit is wel dat ik steeds minder in nieuwe mooie platen 'ben gaan wonen'. De tijd is beperkt(er), de honger echter onvermoeibaar groot.

"Galaxie 500 is niet van deze wereld", zei ik ooit eens. Wat misschien een beetje raar klinkt als je bedenkt dat het een band is die een belangrijke plaats inneemt in míjn wereld. 1989: de lokale platenbieb had On Fire in de bakken staan. Weer een huur-cd naar aanleiding van een recensie in OOR. Prachtige oranje gewaasde hoes. En inderdaad, het klonk daadwerkelijk alsof de boel in vlammen stond. Verschroeiend intens. Vooral als Dean Wareham zong. "Watching trees decompose"; ik stelde het me voor als een versneld afgespeelde opname van een bosbrand waardoor het meer een vuurexplosie dan een traag ontbindingsproces leek te beschrijven. Iets dat bevestigd leek te worden in de enkele clips die de band (of eigenlijk: vriend Sergio Huidor) in de korte tijd van hun bestaan maakte: vuur & explosies spelen een hoofdrol. De ultieme Beavis & Butthead videos? In ieder geval, de muziek van Galaxie 500 is vertraging en snelheid ineen, door intensiteit verbonden. Iets dat heel mooi te horen is in de cover waarmee deze Peel Sessions opent: "Submission" van the Sex Pistols. Waarmee we via '77 terugkomen in 2005. Ze klinken ook hier alsof ze voor het vuur uit rennend opgenomen werden, in de brandgangen van de BBC studios. En weer is het een plaat waarin ik woon ("when will you come home"): de meestgedraaide van het jaar.

ysi