Jaarlijst Bonanza #7: M83 - Don't Save Us From the Flames CDS [Gooom]

De tekst van het origineel lijkt een staaltje Frank Black comic style lyricism. Schijnbare onzin met sterke visuele elementen - "a piece of brain in my hair", "liquid metal through my veins", "a ghost screaming your name" (="Tina!"). De muzikale omlijsting van de zoektocht van de geest lijkt door verwanten verzorgd te worden: zombies. Levende doden die hun gebrek aan rust botvieren op half vergane gitaren, pedalen en synthesizers die gevoed worden - niet door 220 volts wisselstroom maar door de "static" die gegenereerd wordt door de frêle aura's van de rustelozen zelf.

De fraaie (ondergewaardeerde?) Boom Bip remix concentreert zich op het jachtige zoeken. Isoleert als zondanig een (mooi) element uit het origineel, legt de loep erop en mixt zijn eigen visie op het verhaal. Prachtig, maar in de slagschaduw van de andere remixer is het moeilijk om opgemerkt te worden.

Superpitcher pakt het anders aan, ingenieuzer en indringender. Hij pikt de statische electriciteit niet alleen op, hij lijkt zich in het middelpunt ervan te bevinden - met de zombies te communiceren. Luister naar het intro van zijn remix: eerie. Wat hij zegt weet ik niet, maar zowel de zombies alsook de geest uit het origineel voelen zich op hun gemak en laten zich vervolgens gewillig meevoeren op de hypnotiserende sinussen van de hamerende methadonpiano. Hopend op verlossing, een einde aan de zoektocht? Laat ik eerlijk zijn: ook ik zou zonder dralen instappen. Maar oh, hoe naiëf. Voordat ze kúnnen beseffen dat het fout met ze afloopt zijn ze uit elkaar getrokken, gesublimeerd en gedoemd om als kosmische stof voor eeuwig verder te zoeken.

ysi